Zaterdag 14 augustus 2010...

 

Eindelijk is het zover, een half jaartje voorbereiden voor de grote dag komt ten einde want het IS de grote dag! De dagen (of eigenlijk weken) ervoor is het weer grotendeels huilen met de pet op maar zaterdagochtend om 7.00 uur wordt al duidelijk dat deze dag de grote uitzondering is... DE ZON SCHIJNT, en niet zo'n beetje ook! GEWELDIG!

Gezocht:
Zonnedanser met ervaring om zaterdag 14 augustus a.s. voor de juiste dosering zon te zorgen! Aanmelden kan tot zaterdagochtend 11.30 uur, daarna pakken we de paraplu's er maar bij en hopen we er het beste maar van! 

Voorwaarden:
ZON! Niet teveel, niet te weinig, gewoon precies leuk...

Vergoeding:
Een stralend bruidspaar met 5 kinderen en 1 petekind die de danser eeuwige dank verschuldigd zijn...


Groetjes,

Nog 4 nachtjes slapen en dan is het onze grote dag!
En wat is er nog een hoop te doen zo op het laatste moment...

Vandaag zit ik gezellig vanaf 11 uur tot het einde van de middag bij de kapper waar alle vrouwen in ons gezin worden verwacht om de haartjes te knippen en te kijken hoe de haren zaterdag gedaan moeten worden;

Morgen word ik 41 (mijn geluksgetal...) en gaan we gezellig een dagje met de kids op stap;

Donderdag kan ik EINDELIJK mijn torselet ophalen (fijn hoor van die firma's die op vakantie gaan en gewoon hele belangrijke bestellingen laten liggen) en voor de laatste keer mijn jurk doorpassen. Daarna rij ik door naar Voorhout om alle kleding en schoenen klaar te hangen en te zetten. Dan weer snel terug naar Rockanje want om 18.30 uur moet ik bij de nagelstyliste zijn om mijn nagels een trouw-outfit te geven;

Vrijdag halen we de taartstandaard op bij de leverancier zodat de "homemade by my sister-in-law"-bruidstaart van 3 lagen zaterdag mooi neergezet kan worden... Gaan we de testamenten ondertekenen en OP TIJD NAAR BED!

En dan is het zaterdag!
Nog 4 nachtjes slapen!
JOEPIE!

Groetjes,

Er bestaat zo'n liedje van Paul van Vliet van 40 (!) jaar geleden: Meisjes van 13...
Hierin staat op een gegeven moment de zin:

Houden niet van zomerkampen, moeten daar toch heen
En zijn daar met z’n honderden verschrikkelijk alleen

Veertig jaar geleden gingen ze er nog van uit dat meisjes van die leeftijd alleen maar een weekje of wat op zomerkamp gaan. Vandaag de dag gaan (sommige van die) meisjes van die leeftijd een rondje van een paar maanden (of meer) om de wereld varen...

Ikzelf ben moeder van een meisje van bijna 14 en geloof me...
Die wil gewoon op zomerkamp en gaat echt niet alleen de wereld rond zeilen!

Niet omdat het van de overheid, rechtbank, Kinderbescherming, Jeugdzorg, andere inwoners van Nederland, enz. niet kan/mag, maar gewoon omdat ze daar zelf absoluut niet aan toe is / het type niet voor is en ik (samen met haar vader) daar de enige in ben die dat kan beoordelen.

Laura Dekker daarentegen heeft de volledige steun van haar ouders, heeft de rechtbank van Middelburg het afgelopen jaar overtuigd van haar inzet en kunnen en gaat het wel doen... In haar eentje varen rond de wereld!

Als ik háár moeder was, zou ik doodsbenauwd zijn, net zoals ik dat zou zijn als ze 18, 21, 30 of 50 zou zijn. Leeftijd zou hierin geen rol spelen, wel het onbekende en het niet weten wat haar te wachten staat.

En even verder denkend...
Er zijn over de hele wereld meisjes die op jonge leeftijd alleen naar New York o.i.d. vertrekken om fotomodel te worden. Zouden die net zo voorbereid zijn als Laura?
Er zijn over de hele wereld meisjes die op jonge leeftijd op straat moeten zien te overleven in de achterbuurten van welke stad dan ook, tussen de wapens en de drugs. Zouden die net zo voorbereid zijn als Laura?

Rest mij nog één ding:
Ik wens Laura alle succes, sterkte, wijsheid en kracht voor haar reis rond de wereld en een goede thuiskomst. Haar ouders wens ik rust, kalmte, wijsheid en vertrouwen tijdens de reis van hun dochter.

Mijn keus zou het niet zijn maar ik ben dan ook niet Laura's maar Esther's moeder!

groetjes,

Trouw niet voor je veertig bent
En alle geheimen van 't huwelijk kent
Heus, het is nog niet te laat
Als je na je veertigste pas trouwen gaat

Eigenlijk best een tegenstrijdigheid!
Probeer maar eens de geheimen van het huwelijk te leren kennen zonder getrouwd te zijn! Dan is het alleen maar "van horen zeggen" en dat kan ook niet de bedoeling zijn, toch?

De enige andere manier is om eerst te trouwen voor je 40 bent, een aantal jaar de "huwelijksschool" te volgen, gruwelijk te zakken voor het examen, te scheiden en je weer op de vrijgezellenmarkt te begeven.

Niet echt de meest gezellige manier maar wel de realiteit van alledag voor velen van ons, en zeker voor mij!

BIJNA tweeënhalf jaar geleden heb ik via Parship mijn LIEF leren kennen. Allebei gezakt voor de "huwelijksschool", allebei kinderen, duidelijk op zoek naar ELKAAR!

PRECIES tweeënhalf jaar na onze eerste contact zijn we allebei 40-plus, kennen we allebei veel geheimen van het huwelijk en gaan we het "gewoon" nog een keer doen: TROUWEN!

Over tweeënhalve week geven wij elkaar het ja-woord in het bijzijn van onze kinderen en naaste familie en vrienden, eten we bruidstaart, houden we een receptie voor vrienden, familie, kennissen en zakenrelaties en sluiten we de dag af met een dineetje waarbij een DJ voor de muziek zorgt.

Er is alleen nog één ding over wat "geregeld" moet worden:
We zoeken nog een nummer voor de openingsdans...
De dag begint en eindigt al met "Zij" van Marco, dat is dus geen optie. Verder willen we een quickstep doen zodat we ook de niet-stijldansende aanwezigen naar de dansvloer durven te halen. Als één van jullie een goed idee heeft? Alvast bedankt!
 

Groetjes,